Беларусь не павінна мець прамой мяжы з Расіяй. Чаму Смаленская Рэспубліка, гэта пытаньне выжываньня.

Гісторыя - упартая рэч: яна не паўтараецца літаральна, але паўтарае сэнс.
Буфер - гэта не раскоша.
Буфер - гэта час.
А час - гэта шанец выжыць.
Рэспубліка Беларусь сёньня мае прамую мяжу з Расійскай Федэрацыяй. Гэта азначае, што ў любы момант геапалітычны канфлікт аўтаматычна ператварае Беларусь у пярэднюю лінію.
Мяжа з Расіяй, гэта не проста лінія на карце, гэта патэнцыйная лінія фронту. Гісторыя Усходняй Эўропы паказвае адно: дзяржавы, якія маюць прамую мяжу з буйной экспансіянісцкай дзяржавай, заўсёды жывуць у рэжыме стратэгічнай напружанасці.
Таму для Беларусі жыццёва важна, каб паміж ёй і Расіяй існавала буферная прастора. Такой прасторай магла б стаць Смаленская Рэспубліка. Самастойная дзяржава на базе цяперашняй Смаленшчыны, арыентаваная на супрацоўніцтва з Вольнай Беларусью і Эўропай.
Смаленск - старажытны цэнтр усходнееўрапейскай палітыкі. Ён быў часткай Вялікага Княства Літоўскага, уваходзіў у прастору Рэчы Паспалітай. Гэта не чужая зямля для Беларусі і беларусаў і Эўропы і эўрапейцаў.
Менавіта такія тэрыторыі і становяцца буферам.
Калі паміж Мінскам і Масквой існуе самастойная рэспубліка:
Беларусь перастае быць непасрэднай зонай ваеннага судакранання;
Эўропа атрымлівае дадатковы пояс стабільнасці;
знікае аўтаматызм уцягваньня Беларусі ў чужыя канфлікты. Прамая мяжа з Расіяй робіць Беларусь залежнай ад палітычнай кан’юнктуры ўсходняга суседа. Любы крызіс і гандаль ператвараецца ў інструмент ціску.
Смаленская Рэспубліка магла б стаць:
транзітным хабам паміж ЭЗ і Эўразіяй;
зонай свабоднага гандлю;
пляцоўкай для будучага беларускага капіталу і эўрапейскіх інвестыцый;
лагістычным калідорам па-за ваенным напружаннем.
Буфер - гэта не толькі шчыт, гэта яшчэ і мост.
Гэта датычыцца не толькі Беларусі - паглядзіце на карту.
Нарвегія, Фінляндыя, Эстонія, Латвія, Літва, Польшча, Украіна - усе яны мяжуюць з Расіяй і вымушаныя траціць каласальныя рэсурсы на абарону.
Прамая мяжа з буйной рэвізіянісцкай дзяржавай, гэта заўсёды рызыка.
Геапалітычная логіка падказвае:
у Усходняй Эўропе павінен існаваць пояс буферных дзяржаў.
Эўропа будуе сістэмы ПРА, умацоўвае ўсходні фланг НАТА, інвестуе мільярды ў абарону. Але самы эфектыўны інструмент бяспекі - гэта не ракеты, гэта прастора.
Прастора, якая гасіць удар да таго, як ён дасягае цэнтра.
Гэта не фантазія,  гэта класічная геапалітыка. Гісторыя вучыць тых, хто гатовы вучыцца.
Буферныя дзяржавы - гэта спосаб зрабіць вайну менш імавернай, а часам і наогул немагчымай.
І калі глядзець на карту без эмоцый, становіцца добра зразумела:
Беларусь не павінна мець прамой мяжы з Расіяй,  з інстынкту самазахаваньня.